Jan Terlouw
Jan Terlouw is geboren op 15 november 1931 te Amsterdam. Hij
debuteerde in 1970 als kinderboekenschrijver met Pjotr en Oom
Willibrord. Naast zijn carrière als jeugdboekenschrijver was hij actief
in de politiek. Hij was onder meer fractievoorzitter van D66, Minister
van Economische Zaken, Commissaris der Koningin in Gelderland en senator
van de Eerste Kamer.
Naast de jeugdboeken heeft Jan Terlouw een aantal korte verhalen en boeken geschreven, waaronder De Derde Kamer, Naar zeventien zetels en terug en Achter de barricaden. Samen met zijn dochter Sanne schreef hij De charmeur en Venijn. Ook schreef hij Zoektocht in Katoren.
Veel van de boeken van Jan Terlouw spelen in de wereld die wij kennen, maar hij heeft ook een aantal verhalen in een fantasieland gesitueerd. Koning van Katoren, Zoektocht in Katoren en De Kloof spelen bijvoorbeeld in landen die de schrijver zelf bedacht heeft. De setting doet daardoor een beetje sprookjesachtig aan, maar de problemen waarmee de hoofdpersonen te maken krijgen, zijn wel uit het dagelijks leven gegrepen.
De hoofdpersonen in zijn boeken lopen niet weg voor hun verantwoordelijkheden en door middel van zijn verhalen wil Terlouw de lezer aansporen ook zelf de verantwoordelijkheid voor zijn daden te dragen. Dat wordt bijvoorbeeld heel duidelijk in Eigen rechter. Hierin laat hij zien dat de wet niet altijd even helder is en dat iedereen zijn eigen rechtsgevoel moet ontwikkelen en zelf beslissingen moet nemen.
Naast de jeugdboeken heeft Jan Terlouw een aantal korte verhalen en boeken geschreven, waaronder De Derde Kamer, Naar zeventien zetels en terug en Achter de barricaden. Samen met zijn dochter Sanne schreef hij De charmeur en Venijn. Ook schreef hij Zoektocht in Katoren.
Veel van de boeken van Jan Terlouw spelen in de wereld die wij kennen, maar hij heeft ook een aantal verhalen in een fantasieland gesitueerd. Koning van Katoren, Zoektocht in Katoren en De Kloof spelen bijvoorbeeld in landen die de schrijver zelf bedacht heeft. De setting doet daardoor een beetje sprookjesachtig aan, maar de problemen waarmee de hoofdpersonen te maken krijgen, zijn wel uit het dagelijks leven gegrepen.
De hoofdpersonen in zijn boeken lopen niet weg voor hun verantwoordelijkheden en door middel van zijn verhalen wil Terlouw de lezer aansporen ook zelf de verantwoordelijkheid voor zijn daden te dragen. Dat wordt bijvoorbeeld heel duidelijk in Eigen rechter. Hierin laat hij zien dat de wet niet altijd even helder is en dat iedereen zijn eigen rechtsgevoel moet ontwikkelen en zelf beslissingen moet nemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten